Ilikuwa usiku wa giza. Nilikuwa nikisafiri kwenda nyumbani baada ya mkutano wa kikazi. Barabara ilikuwa tupu, taa chache zikiwa zimethibitisha giza linaloweza kutisha.

Nilipokuwa nikitembea, ghafla nilipotea mwelekeo. Kila hatua ilinipa hisia ya kutisha, na mawazo yangu yalijaa hofu: “Huu ndio mwisho wangu?”
Nilijaribu kupiga simu, lakini hakuna ishara.

Nilijaribu kumuita mtu yeyote karibu hakuna aliyekuwa karibu. Kipindi hicho kilikuwa cha maumivu ya ndani, mwili wangu ukikosa nguvu, na moyo ukijaa hofu isiyo na kipimo. Nilihisi nitaanguka bila msaada, na hatari ya kukosa maisha ilikuwa karibu.

Nilikaa chini kujaribu kutuliza hisia zangu. Wakati huo, neno la rafiki yangu lilijitokeza: aliniambia nisikate tamaa, kulingana na uzoefu wake na wengine waliokuwa katika hali ngumu.Soma Zaidi.
Share To:
Next
This is the most recent post.
Previous
Older Post

Post A Comment: