Tangu nikiwa mwanafunzi wa shule ya sekondari, nilikuwa na ndoto ya kuendelea na masomo yangu nje ya nchi. 

Nilijua kwamba kupata elimu ya kiwango cha juu kungefungua milango mingi katika maisha yangu. Tatizo pekee lilikuwa uwezo wa kifedha.

Familia yangu haikuwa na uwezo wa kugharamia masomo ya nje ya nchi, hivyo matumaini yangu yote yalikuwa kwenye kupata udhamini. 

Nilianza kutuma maombi kwa taasisi mbalimbali. Nilijaza fomu nyingi, nikaandika insha, na kuhudhuria mahojiano kadhaa.

Kila nilipopokea ujumbe wa majibu, moyo wangu ulikuwa ukidunda kwa matumaini makubwa.
Lakini mara ya kwanza nilikataliwa. 

Nilijipa moyo na kujaribu tena mwaka uliofuata. Niliamini nilikuwa nimejifunza kutokana na makosa ya awali. Hata hivyo, nilikataliwa tena.
Mara ya tatu ndiyo ilinivunja moyo zaidi.

Nilianza kujiuliza kama ndoto yangu ilikuwa kubwa kuliko uwezo wangu. Watu wengine walinishauri nikubali hali na kutafuta njia nyingine za kusoma karibu na nyumbani.

Kwa muda nilifikiria kuacha kabisa. Lakini ndani yangu kulikuwa na sauti iliyoniambia nisiache kupigania kile nilichokuwa nikikitamani kwa miaka mingi. SOMA ZAIDI.
Share To:

Post A Comment: