Kwa miaka nane, maisha yangu yalizunguka neno moja tu subira. Niliolewa nikiwa na matumaini makubwa ya kuwa mama mapema, kama wanawake wengi. 

Mwaka wa kwanza ulipita, wa pili pia, nikijifariji kwamba labda ni wakati tu. Lakini kadri miaka ilivyoongezeka, shinikizo nalo liliongezeka.

Kila sherehe ya mtoto wa mtu ilinifanya nijifungie chumbani na kulia kimya kimya.
Nilizunguka hospitali nyingi. 

Vipimo vilifanyika mara kwa mara, majibu yalikuwa yale yale: “Hakuna tatizo kubwa.” Maneno hayo yaliuma zaidi kuliko majibu mabaya, kwa sababu hayakunipa suluhisho.

Nilimeza vidonge, nikafuata ratiba kali, nikabadili chakula, hata nikapunguza stress kwa makusudi. Lakini kila mwezi ulipoisha bila mabadiliko, moyo wangu ulizidi kupasuka.
Kilichoniumiza zaidi ni maneno ya watu. Wengine walinionea huruma, wengine walinidharau bila kujua.

Nilianza kujitenga na familia na marafiki. Niliishi na hofu ya kuulizwa, “Mbona bado?” Nilimpenda mume wangu, naye alinipa moyo, lakini nilijilaumu mwenyewe kila siku. Nilianza kuamini labda uzazi haukuwa sehemu ya hatima yangu.

Siku moja, katika mazungumzo ya kawaida tu, mwanamke niliyekuwa simjui sana alinisimulia safari yake ya miaka ya kutafuta mtoto. Alizungumza kwa utulivu, bila kujisifu, lakini kulikuwa na amani kwenye sauti yake.

Alipotaja kuwa kuna wakati matatizo ya uja uzito hayawi ya kitabibu pekee, bali yanahitaji kufunguliwa kwa njia ya kiroho, nilitetemeka.

Ilikuwa ni hofu niliyokuwa najaribu kuikimbia kwa miaka. Baada ya tafakari ndefu, niliamua kujaribu kitu ambacho nilikuwa nakiogopa kuomba msaada wa kiroho.Soma Zaidi....https://kiwangadoctor.com/kiswahili/miaka-nane-ya-kutafuta-mtoto-iliisha-baada-ya-hatua-moja-niliyokuwa-nikiogopa-kuijaribu/
Share To:

Post A Comment: