Usiku ule ulikuwa wa hofu na mateso makubwa. Nilikuwa nikielekea nyumbani kutoka kazi, lakini ghafla nilishambuliwa na watu wasiojulikana. Walinipiga na kunijeruhi vibaya, wakidhani mimi ni rahisi.

Kila kipande cha mwili wangu kiliumia, na hofu ilijaa moyoni mwangu. Nilihisi kama maisha yangu yamekumbwa na giza lisilo na mwisho. Lakini walikosea zaidi ya kuelewa.

Hawakujua kuwa nilikuwa tayari nimejipanga kwa hekima na busara. Nilikuwa na mbinu ya kipekee, njia ambayo walidhani haikuwepo.

Nilijua lazima nifanye kitu kingine, jambo la busara na la hekima, la sivyo mateso yangu yangeendelea bila mwisho, na dhihaka lao lingedumu.Soma Zaidi.
Share To:

Post A Comment: